Wij over Erik

Onze verhalen, anekdotes en gedachten over Erik.

Heb je ook een verhaal? Klik op de knop hieronder.

Plaats je reactie

Laat een reactie achter

Reacties

  • Najaar 2012 wat een verschrikkelijk nieuws. We krijgen te horen dat de verschrikkelijke K Erik heeft getroffen. Er flitst van alles door je heen. Met een harde klap worden we geconfronteerd met de grillen van het leven. Het is niet eerlijk. Jong, creatief eigenwijs een doorzetter. Gezin. Ontelbare bedrijven en ik wist nooit waar hij nu weer mee bezig was. Nog een hoofd vol ideeën een leven voor zich. Maar dat wordt hem afgepakt. Mijn gedachte schieten terug naar de tijd dat we elkaar hebben leren kennen. De Hogere Hotelschool. Enkele dagen geleden hadden we het er nog over. Wat een een zorgeloos leven. Oneindig leek het, alles kon, alles mocht (of eigenlijk niet maar we deden het toch). Een niet al te moeilijk traject en dus volop tijd voor andere zaken. Ardennen weekenden, autorally, modderwedstrijden, speedboot in slotgracht, foodfights etc etc. Mijn gedachte blijven hangen bij het (toen laatste) sportweekend tegen Hotelschool Den Haag. Traditioneel geopend met de "autorally". We togen met Erik naar het buitenverblijf van Jan Groot. De Boerderij in Bunde. Vanuit onze groot grutter de Toros, waar je met een blauwe trui beter buiten kon blijven staan, kochten we op grote schaal eieren, meel, boterhamzakjes en andere dingen in. In Bunde aangekomen werd dat aangevuld met een product van de koe, en we bedoelen geen melk. Erik en nog een paar mannetjes hadden de opdracht zoveel mogelijk zakjes te maken zodat onze "Batmobiels" (aftandse mini, ascona, panda ed) goed voorzien konden worden van munitie. In de vroege ochtend op weg naar de Hotelschool Den Haag om zo snel mogelijk de vijand op te sporen en te stoppen. Alles geoorloofd. Het werd een memorabele dag. Jonge gasten van net 20. "The World was ours". Zo hobbelde we door de Hotelschool heen. Een passie voor eten en drinken een eigen tafel in het Hotelschool restaurant. Ook na de hotelschool bleven de contacten bestaan. Oud en Nieuwfeesten in de Ardennen. Langzaam werd het contact minder. Wessel werd geboren een ieder startte met zijn eigen carrière. En dat laatste is wat me zo trof. Toen Mir en ik samen met jou en Annet afspraken voor een lunch. Was het als vanouds. Een familiegevoel, een gevoel van dat je jezelf kan zijn. Rust. Gesprekken met inhoud maar ook met een lach. Eric dat is waar ik je voor bedanken wil. De kameraadschap, de vriendschap, het houden van zoals je bent. Vriend een groet, een knuffel en een kus vanuit Quartier sur Mer. Ik kan je niet meer zien maar je blijft er altijd bij.
    Doe onze Lieve Heer de groeten boven en wacht op ons.
    Een groet mijn vriend : Luc en Mir

    Tags: creatieve, eigenwijze donder, gouden hart

    Geplaatst door Luc Verkouteren, 11/06/2013 9:43pm (6 jaren geleden)

  • Februari 1991. Ik, groen als gras, bevind mij de avond voorafgaand aan de ontgroening in een niet nader te noemen societeit in de Rechtstraat, Maastricht. Het is koud dat jaar, extreem koud, en hoewel het pas 22:00 uur is toch zeker al - 15 graden. Er wordt gedronken, aan elkaar getrokken en niet veel later zal ook het ontgroeningsslachtoffer, zich daar dan nog niet van bewust, haar borsten laten zien, staand vanaf de bar. Het wordt steeds rumoeriger en er ontstaat consternatie alom en aan de bar doet zich het eerste schijngevecht voor van die avond. Mijn blik valt al snel op hem, trekkend aan alles wat los en vast zit aan de bar. Reeds licht kalend, een net te kleine bril op een net te groot hoofd. Hij jent de mannen achter de bar, en inmiddels ook daarvoor, net zo lang tot hij het moet bezuren met een net pak. Hij heeft z'n jas, die avond een zwart bomberjack, nog aan. Ook nat. Even later zie ik hem de deur uitlopen en daar ik omdat ik vermoed wat hij gaat doen, maar het eigenlijk niet voor mogelijk houd, ga ook ik naar buiten. Ik zie dat het toch echt gebeurd; drijfnat pakt hij zijn fiets om vervolgens de Rechtstraat uitrijden. Het zal inmiddels zeker nog een graadje harder zijn gaan fietsen. Brrr.

    Pas later weet ik dat dit Erik Driessen was. Altijd een bijtertje gebleven.

    Tags: energie, sociaal, positief, creatief, humorr

    Geplaatst door Marco ten Hoopen, 11/06/2013 9:05pm (6 jaren geleden)

  • Afgelopen oktober waren Erik en Annette met de kinderen bij ons. Samen hebben we gezond gekookt in ons nieuwe pand en genoten.
    De altijd positieve en vrolijk gestemde Erik dolde met zijn kroost, we spraken over nu, opvoeding, over alle grappen, grollen en serieuze aangelegenheden van voorheen.

    Als je nu vraagt welke anekdote op komt, dan is het toch wel, dat Erik – jaren ’60 – zijn moeder een stukje mee uit varen wilde nemen.
    Ik zei, ach joh, neem mijn sloep. Bel me als je er bijna bent, warm ik de motor voor je op en maak hem vaarklaar. Kan niks gebeuren, is een mooie stalen sloep.
    Dit is een jaar of 4, 5 geleden. Geloof me: twee winters lang is er aan die sloep geklust en net is de laatste deuk uit de sloep verwijderd. Erik kan niet sloep varen. Petje af voor moeder, dat ze een etmaal met Erik en de sloep op stap is geweest.

    Nog een sloepverhaal: twee jaar daarvoor hadden Erik en Annette een bruiloft van een zakelijke vriend/vriendin in de buurt van Grouw. Samen met vrienden wilden ze bij me slapen en ik bood aan ze met de boot te brengen en te halen.
    Eerst nog wat eten, zei Erik. Wij in de tuin de barbecue aan, drankje erbij, nog een keer de barbecue aan, nog meer drankjes erbij en hup, lekker laat de sloep-zonder-verlichting in richting Grouw, gelukkig wel met een drankje erbij. Grouw is twee uur varen en inmiddels was het pikdonker.
    Het ging lang goed; de politie kon ons natuurlijk niet zien: het was donker en we hadden geen licht op de boot. Halverwege kwamen we wat boze binnenvaartjongens tegen, die zich lens schrokken toen ze ons zagen varen met een lucifertje omhoog.
    Bij restaurant Oudeschouw, nog steeds niet bij Grouw, gingen we van boord en vroegen deze collega horeca ondernemer om een zaklamp. Die hadden ze wel, maar na een kwartiertje verder varen, begaf het ding het.
    Vlak voor Grouw werd het nog donkerder voor onze ogen: een ongeladen vrachtschip met zwarte steven doemde een meter of 20 voor ons op, enorm op ramkoers. We zeiden nog, dat die vrachtschepen best een lichtje voorop mogen dragen.
    Die opmerking kwam zo’n 20 minuten later, toen we veilig op het bruiloftsfeest aankwamen en bijkwamen van de schrik. We kregen een drankje en al vlot klonk het afscheidslied. Wij die sloep weer in en zonder problemen huiswaarts gekeerd. Was een mooie bruiloft, weet nog steeds niet van wie.

    Vechten in de bar: iedereen knokte zich in de rondte, toen je nog echt mocht vechten met De Hagenezen. Zie je Erik er vrolijk naast staan, grappen maken. Daarvoor had iemand hem willen pakken, maar Erik had het vechtpartijtje gestopt door te zeggen, dat het pijn deed. Doe us nie zo flauw, kom nu gaan we bier drinken.

    Nog een korte: kwam je naar de FANO boys voor een training. Kwam je een dagje daarvoor bij mij in Sneek. Gingen we op snackbarrentocht en wat frietjes, snackjes en drankjes later had je de opening voor de training gereed.

    Erik, je ongeremdheid, het creatieve, het onverwachte, je humor... het komt in ieder gesprek, iedere gedachte aan je terug, man. Wij houden van jou.

    Tags: Humor, Jaren 60, Lieve vader, echtgenoot

    Geplaatst door Henk Hanenburg, 11/06/2013 7:07pm (6 jaren geleden)

  • Tja Erik, Natuurlijk eerst als Waldorphin en toen als Waldolala. Van Ardennen weekenden; schapen, het glas van een plantenkas, een konader, Igor die uit een dennenboom viel, de Ourthe.
    Later werkend in dezelfde sector, jij bij Foodsteps en later bij 100 andere start-ups. Veel energie, heeeeeeel veel energie; ik word er nog moe van. Ik herinner me nog een afscheid van een directeur van Albron op paleis Soestdijk. Jij vertellen over je nieuwste idee; een congres organiseren voor de 100 belangrijkste directeuren uit de Food-industrie. Je zou de hele wereld gaan afreizen, iedereen bezoeken. Deelnemers zouden 10.000 euro p.p. betalen, alle topper zouden iedere twee jaar ergens op de planeet bijeen komen. Jij zou dit alles organiseren. Woow wat heeft dit een indruk op me gemaakt! Zo kan het ook dacht ik. Wat een provinciaal denkertje voelde ik me toen ik naar huis reed. Jij was altijd groot en groots en nu ben je klein; wat een verschil!
    De wandeling in Liende; man de kanker spoot door je lijf maar je had nog 10 ideeën voor nieuwe startups, ik kwam thuis en was weer onder de indruk hoe je omging met die rotkanker.

    Erik een man een Waldolala met zoveel energie, altijd een goed verhaal, altijd inspiratie, altijd positief, altijd anders denkend, out-of-the-box. Man zo gaan we altijd aan je denken! We zien elkaar.

    George

    Tags: energie, creatief, out-of-the-box, vriend

    Geplaatst door George Maas, 11/06/2013 7:00pm (6 jaren geleden)

  • Erik,

    Ik ken je eigenlijk vooral van de bar op de hotelschool en van Waldolalaweekenden die anders afliepen dan gepland, al wisten we dat eigenlijk altijd wel van tevoren. De borg werd ook nooit gezien als borg, maar als kosten. Daarbij was jij altijd de vent die verschrikkelijk hard kon lachen en verschrikkelijk hard kon zuipen.
    Jouw succesverhalen bij foodstep hoorde ik vooral via via, tot ik je vijfenhalf jaar geleden tegenkwam op de hotellotop in Maastricht en vertelde dat ik mijn baan op had gezegd als Hoteldirecteur om voor mezelf te beginnen. Toen leerde ik ook Erik de zakenman kennen. Jij hebt me toe met jouw enthousiasme en met zo’n 100 ideeën overgehaald om naar Wageningen te komen voor een gesprek waarin je mij vroeg om trainer bij Foodstep te worden. Dat gesprek was in een oude collegezaal waar we de hele tijd staand hebben gesproken, of eigenlijk waar jij hebt gesproken, wild gebarend en op en neer klikkend op een laptop die was aangesloten op een groot TV scherm vertelde je wat Foodstep allemaal deed en wat Foodstep allemaal nog meer zou gaan doen. Dat maakte de zaak er niet duidelijker op, maar het enthousiasme en de ideeënstroom waren aanstekelijk en die bewonder ik.
    Jij hebt me toen gevraagd waarom ik eigenlijk zo nodig voor mezelf wilde beginnen. Ondanks het feit dat ik dat al heel lang wilde, kon ik geen antwoord vinden dat door jou niet direct van tafel kon worden geveegd. Dat heeft me daarna enorm aan het denken gezet. Het heeft me geholpen om mijn eigen plan veel duidelijker te krijgen en om mijn eigen motivatie ook helder te krijgen. Ik heb uiteindelijk niet voor Foodstep gekozen en heb nu een eigen bedrijf.

    Erik, ik wil je bedanken voor de kans die je me toen hebt geboden en vooral voor die ene vraag, die me veel verder heeft geholpen.

    Het ga je goed, Roland

    Geplaatst door Roland de Groot, 11/06/2013 6:23pm (6 jaren geleden)

  • De E van Erik is de E van Energie
    Erik halverwege mijn hotelschool in Maastricht leren kennen door andere instroom; stages; mislukte A-tijd; semesters; etc. Erik was het kwadraat van de meeste van ons, kwadraat in energie, kwadraat in eigenwijs, kwadraat in creatief, snel, onconventioneel en buiten the box.
    Dat bleef zo, vele jaren later als eigen ondernemer altijd weer afspreken met Erik. Zowel op de hotelschool (dispuut, huisgenoot, mede food-fan) als er na. Werkend bij grote of kleine bedrijven of als eigen baas. Ieder jaar of half jaar komt Erik wel weer om de hoek kijken. Altijd een (andere) mening, altijd een idee, altijd een verhaal en altijd een relativerende lach. Dan weet je ook nog zeker dat verbazend veel mensen hetzelfde hebben en dat dan met gezin, mega carrière, en vrienden all over the place.. even 24/7 ain’t enough.
    Dan werkte je bij de beste chef van Nederland en dan deed je dit en dat en vond Erik “dat sommige dingen daar echt heel anders moesten..”
    Dan werkte je bij de grootste cateraar ter wereld en deed je zus en zo en vond Erik “dat die dingen zo niet meer gaan in deze tijd…”
    Dan had je je eigen bedrijf met mooie klanten in food en horeca en was je her en der en zei Erik “dat dat wel leuk was maar dat de wereld snel aan het veranderen was…”
    Dus zelf bezig zijn met 15 dingen per dag al die jaren en na een “uurtje Erik” constateren dat hij ongeveer 150 zaken per dag bestierde. Maar altijd geïnspireerd na dit soort gesprekken. Erik komt als vriend en niet als adviseur, heeft zijn kennis en ideeën in zijn hart en niet in hoofd of labtop. Daarom luister je naar hem, sla je de energie in je op en werkt het gewoon.
    Erik is van doorgaan; doener, daadkracht, fut, pep, puf en slagvaardigheid. Zeker ook toen we allemaal haantjes waren van rond de 25 en blaakten van testosteron; adrenaline; oestrogeen; en androgenen. Met 15 man naar de ski in Suisse. Dan zag de heenreis er ongeveer voor iedereen hetzelfde uit;
    Vrijdag hele dag werken, ‘s-Avonds vertrek, Nachtje doorrijden, ’s-Ochtends aankomst, Sloten koffie en andere dranken, Kamers nog niet klaar, Hele dag skiën, Drankje na het skiën (hoort er bij) Aperitief, Uit eten, Drankje na het eten (hoort erbij), Dobbeltje in het appartement, Hé er schijnt hier ook een soort disco te zijn, Joh even kijken, Slechts 40 uur wakker, Selecte setting van vijf naar de dans club, Die uiteraard niks voorstelt, Los op de vloer, Iedereen haakt af, Ook ondergetekende, 5 uur, Beetje moe, Wie blijft nog even? Natuurlijk; Erik

    Robert

    Geplaatst door Robert Verhoeven, 11/06/2013 6:22pm (6 jaren geleden)

  • Dit is Erik

    Begin jaren negentig. De bar van Amphitryon kleurde hemelsblauw en was van top tot teen versierd. Nog een paar uur te gaan voordat het feest zou losbarsten en de Waldolala baravond wederom een onuitwisbare indruk zou maken op de vriendjes van de vaksjoal. We stonden met een paar Waldolala mannen bij de bar onze eerste bieren te preuven. Weet niet meer precies wie er nog meer bijstonden, ik dacht René van Erk, Joep Langenhoff en Hans Spuibroek, maar Erik stond er zeker ook bij. Voldaan keken we vanuit de ouwe lullehoek de Waldolala bar in en Hans grapte wat. Aanvankelijk lachten we, maar onze gezichten verzuurde snel. Iemand had een flinke toef gelaten. Vluchtig keek iedereen elkaar aan om de dader te herkennen. Dat duurde niet lang. Erik zette een brede, triomfantelijke en bovenal getuige lach op. Hij genoot zichtbaar en ruikbaar van zijn prestatie. We konden uiteindelijk niet anders dan hard met hem mee te lachen. Een getuige lach die hij vaker opzette. Zo is Erik

    Geplaatst door Martijn Driessen, 11/06/2013 6:21pm (6 jaren geleden)

  • Beste Erik,
    Als ik aan jou denk moet ik teruggaan naar 1991 toen we met zijn tweeen een paar maanden naar Riga zijn gegaan. In opdracht van meermalig wereld kampioen dammen Harm Wiersma. Het waren maar een paar maanden in Riga, toen nog Leningrad en Moskou. Erik wat een tijd was dat en als ik ons dagboek lees lag ik me nog steeds scheel. We kregen onderdak bij Svetlana, leerde haar koken met al de saaie ingredienten die we van de markt afhaalden, en leefden van een paar dollar per dag als koningen. Erik we waren “Big Business men”from Holland. Even een business center opzetten in Riga, praten met de minister van buitenlandse zaken van Letland en vaak een toast uitbrengen en een praatje houden met een vodka in de hand. Ik heb waanzinnig genoten van elke dag die we daar hebben meegemaakt. Weet je nog dat we bijna een Mercedes en een Opel hadden gekocht maar we kregen die old timers de grens niet over en weet je nog dat het kantje boord was dat we op het treinstation in Polen bijna werden overvallen door die groep zigeuners .We hebben samen de Hermitage gezien, Boris Godanov gehoord en een treinreis van Moskou naar Riga overleefd. Erik , zo kan ik nog wel even doorgaan. Man wat baal ik dat we weinig contact hebben gehouden. Ik ben op zoek naar foto’s en zal wat sturen zodra ik ze gevonden heb. Erik groeten van mij en een dikke zoen van mijn familie aan die van jou !
    Pieter

    Geplaatst door Pieter Groenendal, 11/06/2013 6:21pm (6 jaren geleden)

  • Een Waldorphan periode is geen Waldorphan periode als het niet nóg gekker, lomper, origineel, meer dronken of bijdehand ging dan de week ervoor. Daar liepen de Waldolala mannen zelf natuurlijk in voorop. Groot was dan ook mijn verbazing om tijdens een mooie zomerse dag met de Waldorphans en de "oude" garde een zachtaardige beer tegen het lijf te lopen die dat gedragspatroon doorbrak. Mijn eerste kennismaking met Erik vlak voor de inauguratie van mijn roemruchte lichting. Die ontmoeting was zeer aangenaam en pas een tijd later realiseerde ik me pas echt waarom. De kracht van authentiek zijn. Open, warm, geïnteresseerd en een heel eigen humor.

    Klaas

    Geplaatst door Klaas Niewold, 11/06/2013 6:20pm (6 jaren geleden)

  • Hoe diep kunnen we gaan?

    Na jaren jou niet meer gesproken te hebben, ontvang ik het slechte bericht. Woorden schieten te kort, gedachten knallen met de snelheid van een Red Bull parachutist door mijn hoofd, herinneringen aan jou zie ik nu vaag, vaag omdat ik verdoofd ben.

    Ik pak mijn telefoon, mij niet realiserend dat ik op dat moment met mijn linkerbeen in Nederland sta en met mijn andere been in België. Je neemt op en we spreken elkaar. Jij refereert aan mijn bijdrage bij het succes van Alpe d’HuZes 2012, ik vraag me af waar je nu in godsnaam de energie vandaan haalt om daar over te beginnen. Man wat wil ik je helpen. En wat een energie en optimisme straal je uit, ondanks de slechte telefoonverbinding.

    Met mijn stomme kop verplaats ik mijn linkerbeen naar rechts en ik zit in België, de telefoonverbinding wordt verbroken. “Fuck, net nu, net nu op dit moment”. Ik realiseer me dat ik je niet nog een keer wil lastigvallen en loop verder weg, even de heide op. Mijn gedachten gaan terug naar 1989 naar de vergadering van Waldolala, waar het “Eet je dikker voor een Nikker” thema werd besproken en jij in die vergadering in tranen uitbarst omdat je andere problemen hebt. Problemen met de ziekte van je vader.

    En mijn gedachten verplaatsen zich naar het Raccordement in Maastricht, en zie twee duikpakken in het halletje liggen. Het is de laatste bardag van het jaar, jij kijkt mij aan en ik jou. “Doen, lachen man”, ik zie je het zeggen. We haasten ons naar de Vaksjoal, kleden ons uit en maken met, door Marlboro geel geworden spuug onze pakken van binnen nat. Onze bierbuiken absorberen het rubber niet vlekkeloos en de rits zit vast in wat haar aan de achterkant van jouw kruis. Voor de blauwe collegezaal gaan we hand in hand, flessen op de rug en brillen condensvrij gemaakt, het water in.

    Wat een smerige vijver. In diezelfde vijver ben ik twee jaar eerder met mijn zatte kop in een stalen pen gevallen, en gereanimeerd door Jan Groot. “Ik wil er uit, ik wil er uit stappen” zeg ik tegen jou terwijl we onder het bruggetje richting de bar vast hangen. “Niet zeiken Bennie, hoewel, dat verschil voel je toch niet in dit pak” fluister jij. “Hoe diep kunnen we gaan” vraag ik je en jouw antwoord was weer even ad rem als altijd. “Dieper dan dit kun je niet zakken, ik zit godverdomme met mijn flipper vast in een winkelwagentje”.

    We doen de mondstukken weer in, stappen onherkenbaar op de wal bij het terras uit het water en lopen achterstevoren met onze flippers aan tussen de tientallen studenten door richting bar. Jij maakt met jouw mondstuk in met twee vingers het Victorygebaar, ik maak met mijn mondstuk in het gebaar van een glas dat ik naar mijn mond breng. We drinken de biertjes op, lopen achteruit met onze flippers aan, flessen op en stinkend duikpak aan en zwemmen onder water terug naar de collegezaal. Tientallen studenten met een enorm verbaasde blik achterlatend. ’s Avonds worden we in de bar aangesproken en vraagt menigeen: “heb je dat gehoord van die duikers vanmiddag?” Ik kijk jou aan en jij mij: “ Nee, vertel?”.

    Op de Belgische heide blaast een septemberbries in mijn ogen en merk ik dat mijn ogen vochtig zijn. Van het lachen, denkend aan de duikers bij de bar? Nee, de tranen komen niet alleen door de gedachte aan de duikers. En mijn gedachten verplaatsen zich naar mijn racefiets. “Kan daar eigenlijk een bagagedrager op” denk ik bij mezelf. Thuis aangekomen mail ik jou, en ik schrijf je dat jij op mijn bagagedrager mee de berg op gaat.

    Vorige week, 6 juni 2013, hebben Jan Wouda en ik, vetkleppen van het eerste uur, jou meegenomen op onze bagagedrager om die vreselijke berg op te vreten.
    Met de laatste meisneeuw van de Alpe d’Huez nog tussen onze tenen, lees ik vandaag jouw whatsapp. Toen, in 1989 was je al moedig om samen met mij een rubberen pak aan te trekken. Vandaag, ben je vanaf nu voor altijd mijn moedige kanjer.
    Je bent een held.
    XXX Benjamin

    Geplaatst door Benjamin van Staalduinen, 11/06/2013 6:19pm (6 jaren geleden)

RSS feed voor reacties op deze pagina | RSS feed voor alle reacties

Igor
Igor
Fokko
Mr. Sauerfield
Ceciel
John Kivit
igor verhoeven
Fokko
annet
Els
John Kivit
Fokko
Yvette Magrijn
Ceciel
Annet
Fokko
Al Sauerfield
Lutske
John Kivit
Mr. Sauerfield
annet
Lutske
igor verhoeven
Annet
Josephine
Martijn de Bie
Ceciel
igor verhoeven
yvette Magrijn
Yvette Magrijn
Rene
Merel
Ruud Hermus
Johanneke
mr. Sauerfield
Sauerfield
Fokko
Ed Kiers
René
Nico
Arjan
annet burgers
Yvonne
igor verhoeven
Els
Sanne Huijskes
Ceciel
Bart Jan
Pascale
Yvette Magrijn
Ronald Prince
Josephine & Pieter
Hans
Hans
annet, wessel, pijke, siem
Inez Wisse
John Kivit
Fokko
Martijn de Bie
Ruud Hermus
Nico Heimans
Erwin Stroebel
Rene Savelsbergh
Merel Hendriks
Pascale
Trudy Burgers
Jordy Pronk
misha
Franciska
miranda nieuwenhuis
Sanne Huijskes
Josephine
Keykeeper
Geert
Mario Velt
Petra Vermeer
Jan Broersma
AGNES EVERS
Patricia Wilderdijk
Ceciel
Peter de Jong
Roy Eggen
Ruud van Erp
Karin Lindenhovius
Ronnay de Vries
Remco Wortel
Sietze Jonker & Maartje Douma
Paulien Lucas
Theo Norder
Elout Stevens
Hans Decroos
Triqo team Singapore
Ruud Hermus
Agnes evers,
Mario Velt
Sanne Huijskes
Frank Brits
Yoka Verduin, Lucas Zaat
Monique Fierkens
Bob de Voogt
Eric Holm
Jasper Kooijmans
Esther Ottens
Jos Haverkamp
dorin driessen
Martijn van der Hoeven
Karin Klomp
Joop Meerbeek
Ron de Waal
Ed Bergsma
Margit Gasseling
Marjan van Hessen
Peter van Leeuwen
Peter Driessen
Peter Driessen
Jeanine
Dirk Rentmeester
Marc van Hulst
Christine Govaert
Hans van den Bosch
Matthijs,Patricia,Sam,Bas en Lotte Sterrenberg
Gerrit,Gerda, Gerco en Aline de Wit
Jonas Westendorp
shima
Paul van Oers
Ron de Jong
Tanja Smitsmans
Bertien van Loo
Juliette Sanders
Erik van Dijk
Johan Poortvliet
Francesco Gribling
Jarik Abee
Arnold Streefkerk
Dick van der Aart
Peter Liesting
Roy Agterbos
Ubel Zuiderveld
Aletta Dokter-Eiten
Thijs Evers
Hans, Crista, Anouck en Elise
gregor christiaans
Carmen Braun
Wim en Lianne Naber
Sylvia Crum
Leo Hollman
Wim Wink
Roddy van der Maat
Hans Schmeinck
John,Helga,Joey,Mike en Rick v. Tuil
Guyonne van Hasselt
onno lenting
Caroline Koster
Klaas-Jan Feitsma
thea soetekouw
Jolande
Jan-Willem ter Veer
Steffen van Beek
Petra kamphorst
edmund siegers
Ralph Bijker
Hanneke de Koningh
Sander Allegro
Sandra de Jong-Blankenstein
johanneke Stoeller-Schuurman
jan en sandra van sijll
Wilma van de Ven
Sepp van Loon
michel martens
Marieke & Paul Schoon-van der Loop
Janka Dekker
Jeroen Jongenelen
Roy Versteegen
herdy ten lohuis
Ronald Driessen
Lotte Lokhorst-Poortinga
Liesbeth Groot
Frans Driessen, moeder van Erik
Jose
Bob Sørensen
Harry Sacksioni
Benjamin en Wilma van Staalduinen
Bart Gijtenbeek
Patrick Brans
Bernard Lensink
John Kivit
Eus
Bert-Jan Loman
Willem Boiten
Frank Boekhorst
Frans Angenent
Jan Wouda
Ernst Willem Lans
Hendrickje
Roddy van der Maat
Michel Busman
Lucas van Schijndel
Rene Savelsbergh
Cleo
Corien Poederbach
Maarten van de Loo
Mike Leussink
Remko an Haack
Peter Blok
Tineke
Danielle Jaspers
Renske Veltman
Florien
Ira Nijkamp
Jeroen Wiendels
Renske Veltman
Ronald Lekkerkerker
Richard & Nathalie
Jeroen Veldkamp
Rob Verheij
Chris
John Buist
John Hondeveld
Nicole kleuskens
Winfred de Ruijter
Joep Leemans
Jan van Brenk
Hermannus Stegeman
Marcel Miltenburg
Frank van Bokhorst
Loet en Tineke Geldhoff
Marjolijn Ausems
Ad van der Salm
Bertho Rombout
Tjeerd Hoppenbrouwers
Gerard van der Krogt
Marjolein Timmermans
Hinja en Frits
Joost kaptein
Carin Smits-Wiendels
Waldolala
Arjan & Mijntje
Ed Kiers
Willem Kraanen
Albert Berghof
hanneke mel-schipperijn
Willy
Geert Kastelijn
Desirée Eyck
Arnoud Zandvliet
Lonneke de Jong
Adjiedj Bakas
Noortje van Leeuwen
iens boswijk
Freek Laeven
Stella
Lukas Vlaar
Sander van Haren
Inge Dhaenens
Dries Ceuppens
Ariane Hikspoors - van der Grinten
Lex Wolffers
Roddy van der Maat
Mark van Dinther
Mick Walvisch
David Meijerink
Geor
Gerald Kountul
Martijn van Dijken
Mark Huijsmans
Angelique Klar
Franklin Ginus
Koos Fuykschot
hanneke
Wilco Wieling
Olaf Noorman
Ernesto Spruyt
Maaike Nas
Joske Duifhuizen
Rogier Braakman
Karen M
Roberto Treffers
Henk Hanenburg
Edwin en Vanessa
Thierry Neuféglise
Mike Etman
Edo Knoppert
Josje van Vulpen
Geert
Tijn & Els
Mariet Wouda
Frans van Camp
Wouter Jansen van Velsen
Herman Polderman
Joris Waeijen
Eric Andersen
Tialda
Jef van de Wetering
Esther Saris
Sandra van Vegchel-Tiedink
Bas van Exel
Cris Snoeren
Arjan Oosterlee
Theo Hamaekers
Nicole Krooneman
Sandra Oudenes
Han Gasseling
Martin Egging
Godfried van der Lugt
Ronald van den Hoff
Thomas Kascha
Angélique Schmeinck
Loes van der Linden
Nico Heimans
Bas de Jong
Richard Francke
Susan Wiendels
Marcel Driessen
Mariska van den Brink
Serge Bueters
alexander kluit
Wendy Meerbeek
Loes Varwijk
Martijn Boon
Peter de Beer
Ronald Prince
Ruud van Galen
patricia becker
Moeke van Vegchel
Corlique Kosterman
Benjamin Bles
Paul Wortelboer
Wilbert van Wachtendonk
Altin Lubonja
Kee Young Park
Lisette Cox
Michael Young
Martin van Nierop
gerard nota
gerard nota
Rene van Erk
Patrick Melchiors
Michel Overwijk
René Savelsbergh
Nicole van der Meulen
Adriaan en Ank Burgers
Dinga van Driel
Astrid Boelhouwer
Wendy Duijvesteijn
Ger Lieuw Kie Song
Caroline Receveur
Elbert Ricken
Peter van Ee
Erik van Straaten
Mireille Kooke
Arjan Maas
Binie
Reinier
Eric Maurits
Mieke Spaink
Astrid Witte
Ralph Bijker
Edwin van Uum
Els Bruijsters
Albert Zuurveld
Bob Schut
Hotske
Corné de Regt
Eric Vetjens
AGNES EVERS
boudewijn van der kroft
Rutger van Dijk
Fokko
Servo
Lilian van der Lugt-van Acker
Marc van Gulick
Martin van Dam
Rob Pelser
stan mertens
Jan Pool
Anthony van der Klis
Erik Scarcia
Wolter Spaink
Sven Krol
Colin Westerwoudt
Pim Pelser
John Kivit
Antoinette van den Berg
Ko van den Hil
Bertine
willem boiten
Frank Dobbelsteen
Martijn de Bie
Otto Hoekstra
Hans en Jeanine de Haas
Sybren Barten
Clemens van der Werf
Maarten van Elk
Marc Receveur
Daniel Scheijen
Oscar Tiedink
Marius Nitzsche
Matty Witteveen
Jeanine
Milo Berlijn
Francesco Gribling
Mirjam Gosen
Joost Thissen
Melanie Zandbergen
Frank Visser
Frank van Vegchel
Remi Oerlemans
Linda Melchiors-Overbeeke
Annemarie Buijs
Thijs Berkvens
Pieter Buijs
Lilian Eekhout
Gittan
Tijs van Schagen
Hanneke de Koningh
Christa van Camp
Patrick Slobbe
Zillah van Venrooij
Maarten
Patrick Brans
Marco Woudstra
Krijn Sol
Wilma van Staalduinen - Cobbenhaegen
Annelies Ruis
Frank Classen
igor verhoeven
Beis
Bart Jan Wijsman
Hilde Stuiver
Joep Langenhoff
Lutske Stuiver
Stefan Spanjaard
Remco Beekman
Joost Ausems
Bart Gijtenbeek
Joep Langenhoff
Martin van Bekkum
Sas Bakker
jacco de haan
Matthijs van der Wel
Camiel
Diederik Moreu
Trap
Pim Sengers
De jongens uit het zuiden
Annette Fijn van Draat
Otto van der Veen
Jan Groot
Sjoerd Coenders
Edward Verheijen
Hans Spuijbroek
Cas Coenen
Hugo Potharst
Stein
dick groeneweg
Erik Asselberghs
Edgar Schrader
rene van erk
Frans Angenent
Jaap van Daalen
Richard Tam
Joep DIrven
Raoul Dumoulin
Robert Verhoeven
Pascale de Wijs
Louise
Arno Sledsens
jacco swart
igor verhoeven
Sander de Haas
Luc Verkouteren
Marco ten Hoopen
Henk Hanenburg
George Maas
Roland de Groot
Robert Verhoeven
Martijn Driessen
Pieter Groenendal
Klaas Niewold
Benjamin van Staalduinen
Ed Kiers
wps
Erik4
IMG 0026
1370989127
image28
image27
image26
P1020363
allen2
SetHeight600 SW110704 855
301264 229178913796665 100001136743926 619020 8308954 n
IMG 0439
ED
letsgotriqo
wild flowers